Σιγά σιγά μπαίνει Δεκέμβρης και διάφορες σκέψεις "σκάνε" στο μυαλό μου, από το πουθενά. Αυτή την εποχή που έρχονται Χριστούγεννα, αλλά δεν είναι ακριβώς εδώ, μου έρχονται κάποιες εικόνες κλασσικές. Όμως για διάφορους λόγους δεν θα ζήσω τις γιορτές όπως συνήθως.
Κάποιοι θα λείπουν από το σκηνικό γιατί χτίζουν τις ζωές τους και πάνε παρακάτω, τα κέφια δεν είναι όπως παλιά, λεφτά πολλά δεν υπάρχουν. Βέβαια δεν είμαι και η μόνη που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Απλά φέτος για μένα είναι χρονιά ορόσημο. Νιώθω τόσο πολύ πως μεγαλώνω. Νομίζω πως έχω ανάγκη να περάσω σε μια διαφορετική φάση στη ζωή μου, όμως για διάφορους λόγους δεν μπορώ. Είμαι ακόμα μέσα στο προστατευμένο περιβάλλον της οικογένειας. Όσο μακριά κι αν ζω, είμαι πάντα πολύ κοντά.
Σίγουρα αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό κι ίσως να μη βγάζουν πολύ νόημα αυτά που γράφω, όμως η ανάγκη μου για αλλαγές, για καινούριες εμπειρίες είναι μεγάλη. Διαρκώς αισθάνομαι πως έχω βαλτώσει και το ότι έρχονται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, εποχές των μεγάλων (πλασματικών) αλλαγών, μου υπογραμμίζουν αυτή την αίσθηση. Παλιά δεν καταλάβαινα τους ανθρώπους που μελαγχολούσαν στις γιορτές. Φέτος αρχίζω και τους κατανοώ..
Ας μην είμαι όμως γρουσούζα μωρέ. Όλα καλά θα πάνε, έτσι; Κι αν δεν ξέρετε τι δώρο να μου πάρετε, μην σκάτε:
Κάποιοι θα λείπουν από το σκηνικό γιατί χτίζουν τις ζωές τους και πάνε παρακάτω, τα κέφια δεν είναι όπως παλιά, λεφτά πολλά δεν υπάρχουν. Βέβαια δεν είμαι και η μόνη που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Απλά φέτος για μένα είναι χρονιά ορόσημο. Νιώθω τόσο πολύ πως μεγαλώνω. Νομίζω πως έχω ανάγκη να περάσω σε μια διαφορετική φάση στη ζωή μου, όμως για διάφορους λόγους δεν μπορώ. Είμαι ακόμα μέσα στο προστατευμένο περιβάλλον της οικογένειας. Όσο μακριά κι αν ζω, είμαι πάντα πολύ κοντά.
Σίγουρα αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό κι ίσως να μη βγάζουν πολύ νόημα αυτά που γράφω, όμως η ανάγκη μου για αλλαγές, για καινούριες εμπειρίες είναι μεγάλη. Διαρκώς αισθάνομαι πως έχω βαλτώσει και το ότι έρχονται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, εποχές των μεγάλων (πλασματικών) αλλαγών, μου υπογραμμίζουν αυτή την αίσθηση. Παλιά δεν καταλάβαινα τους ανθρώπους που μελαγχολούσαν στις γιορτές. Φέτος αρχίζω και τους κατανοώ..
Ας μην είμαι όμως γρουσούζα μωρέ. Όλα καλά θα πάνε, έτσι; Κι αν δεν ξέρετε τι δώρο να μου πάρετε, μην σκάτε:
Πολλά Χριστούγεννα έχουμε να ζήσουμε ακόμα! Ζοριζόμαστε τώρα για να απολαύσουμε τα επόμενα! Μη σκας, και το ότι αυτά δε θα είναι και πολύ ίδια με όλα τα προηγούμενα μέρος του σχεδίου είναι!
ΑπάντησηΔιαγραφή